Geçtiğimiz 20-24 Nisan haftası altına talebin düşük kaldığı bir hafta oldu. Altındaki yurtiçi-uluslararası fiyat farkı kiloda 165 $ oldu; Türkiye daha pahalı (23-27 Mart haftasında fark ortalama kiloda 6.900 $ idi!).
Altına talebin yönünü ve şiddetini anlık gösteren veriler: Darphane altınları başta olmak üzere işçilikler, bu fiyat farkları ve biraz geriden gelen Darphane üretim miktarı verileridir.
Dünyada 500 tonun üzerinde altın rezervi olan ülkelerin rezerv miktarları değişimlerine bakıldığında 2 önemli eşikten sonra (ABD ve Avrupa hariç) ülkelerin altın alımlarını artırdığı görülüyor.
1. önemli eşik: 2008 krizi. ABD'deki düzenleyici kurumların gevşekliği, sağlam sanılan kurumların iflası dünya için ABD dolarına karşı mesafe konulması gerektiği konusunda inanılmaz bir ihtar idi.
2. önemli eşik: Rusya'nın 2022'de 300-350 milyar dolarlık varlıklarının dondurulması, diğer ülkeler için son çağrı idi.
Merkez bankaları zaman zaman altın satsalar da, dolar artık güçlü rezerv pozisyonunu yavaş yavaş kaybediyor, yeri altın ve Euro ile doluyor...
2023 yılını 453 ton altın ile bitiren bankacılık sektöründeki altın miktarı 223 ton (%49) artarak 676 tonu aştı.
Bu miktar artışına altının değerindeki %400'e yakın fiyat artışı da eklenince altın hesapların payı ciddi anlamda yükselmiş oldu.
Gümüşteki temel "problem" şu: endüstriyel bir ürün...
Madenlerden çıkarılan altının büyük kısmı külçe, mücevherat vb gibi çeşitli formlarda bireylere sunulurken madenlerden çıkartılan gümüşün büyük kısmı ise güneş paneli üreticileri vb gibi endüstriyel kullanıma gidiyor.
Altın merkez bankaları tarafından stoklanıyor. Gümüş ise bir rezerv enstrümanı değil. Fiziki altına sıkışıldığı dönemlerde son çare swap satın alma gibi seçeneklerle merkez bankaları piyasaya altın verirken piyasadan altın alırken gümüşte böyle bir kapı yok.
Pandemiden beri gümüş talebi arzın üzerinde seyrediyor ve bu makas artık fiyatlar üzerinde ciddi bir baskı oluşturuyor...
(Financial Times, 16.04.2026)
1995 Nisan - Milliyet Gazetesi'nde yayımlanan bu arşiv haber, Türkiye'deki altının uluslararası fiyatlara göre ons başına 4 dolar (995/1000 altında kiloda 128 dolar) daha pahalı olmasını sorguluyor.
Bu fark 2-3 ay önce kiloda 10 bin doların üzerindeydi! Yani Türkiye'de 1 kg altın, uluslararası fiyatın 10 bin dolar üzerinde satılıyordu.
O zamanki sebep de elbette arz-talepmiş. Habere göre son 1 haftada 5 ton altın satılınca ve stoklarda altın azalınca fiyatlar artmış. "Demirbank altın ithal ediyor, başka firmalar da ithalat yapacak, dayanın" deniyor haberde...
Katılım bankalarındaki altın hesaplar son 1 ayda 1.5 ton, son 1 yılda ise 32.6 ton artarak 116.7 tona (%17.3 paya) ulaştı. Bu artışlar sektör ortalamasının biraz üzerinde gerçekleşen artışlardır.
Resmin geneline bakınca katılım bankalarının altın hesaplarda aktif büyüklüklerinin yaklaşık 2 katı bir paya sahip olduğu söylenebilir. Ancak; bu altınların yaklaşık yarısı sadece 1 katılım bankasında. Bu banka (Kuveyt Türk) hariç tutulduğunda katılım bankalarının altın hesaplardaki payının aktif paylarına eşit olduğu görülüyor...
Mart ayında 100 ton gümüş ithalatı gerçekleşti. Böylece yılın ilk çeyreğindeki gümüş ithalatı, bir önceki yılın %85'ine ulaşmış oldu.
Bu durumun sebebi tabi ki talep. Gümüşte "herkeş alıyor, ben de alayım" furyası yaşanınca piyasada büyük bir gümüş kıtlığı yaşandı ve gümüşün kilosunun uluslararası fiyatın %25 üzerinde satıldığı gün yaşadık (5 Şubat). Firmalar gümüş getirmekte seri olamadılar, herkes gümüş getirmeye başladığında ise rafinerilerde külçe haline getirilmeyi bekleyen gümüş dağları, uzun sıralar oluştu...
Fiziki gümüşe fiyatının %20 üzerinde bedel ödeyerek sahip olanlar elbette kötü bir başlangıç yaptılar gümüş yatırımına. Oysa, tıpkı altında olduğu gibi, banka gibi güvenilir platformlarda kaydi gümüş seçeneği de mevcut.
